Natuurgebied ’t Zwin is de meest zuidelijke punt van de Nederlandse Noordzeekust. ’t Zwin vormde volgens de Lex Frisimum de zuidelijke grens van het land der Friezen. Na de zware stormvloed van 1134 was het Zwin veranderd in een vier kilometer brede zeearm die toegang gaf tot de haven van Sluis en via de Damse vaart tot Brugge. Door verzanding is de zeearm langzaam dichtgeslibd. Tegenwoordig wordt de opening kunstmatig in stand gehouden. Het gebied loopt door in België en is vergelijkbaar met de Slufter op Texel. Via een opening in de duinenrij dringt het zeewater zo’n anderhalve kilometer het land binnen.

De rijkdom en macht van Sluis aan het eind van de Middeleeuwen wordt weerspiegeld door het Belfort, de robuuste toren van het stadhuis. Het prestigieuze bouwwerk is in Nederland enig in zijn soort. In 1430 werd hier het huwelijk van de heer der Nederlanden, de hertog van Bourgondië Filips de Goede met Isabella van Portugal voltrokken. Het stadhuis is in 1375 gebouwd naar Vlaams voorbeeld. Het prachtige interieur van de raadzaal is een bezoek meer dan waard.

Na de herovering van Sluis in 1604 werd in opdracht van Maurits een nieuwe versterking langs het Zwin aangelegd: Retranchement Cadsandria. De term retranchement betekent zoiets als 'vesting die iets afsnijdt'. De vesting was bedoeld om aanvallers de toegang tot het Zwin te beletten en is gebouwd op de zuidelijke kust van het eiland Cadzand. Aan de noordkant werd fort Oranje gebouwd, aan de zuidkant fort Nassau. Tussen beide forten realiseerde men grachten, wallen en bastions. Restanten van fort Nassau, de wallen en drie bastions zijn nog goed te herkennen. Het noordelijke fort Oranje werd in 1682 door de zee weggeslagen. De LAW volgt een groot deel van de wallen. Op de wallen bevindt zich ook grenspaal 364. Deze staat feitelijk niet op de grens, omdat het indertijd, toen het Zwin nog open was, onmogelijk was de goede plaats te bepalen. Grenspaal 364 staat nu ook in de Willem-Leopoldpolder. In het wallengebied van Retranchement bevindt zich een boomkikkerkolonie. In het dorp staat een open standerdmolen, regelmatig in bedrijf.

Ten Noordoosten van Cadzand ligt het beschermd buitendijks natuurgebied Verdronken Zwarte Polder. Het gebied dankt zijn naam aan de stormvloed van 1802, waarbij de Zwarte Polder werd overstroomd. Via de slufter die bij de stormvloed is ontstaan, heeft het zoute water vrij spel in het gebied. Het zorgt voor een bijzondere vegetatie van brakwaterplanten. Daarnaast is het een populair broedgebied voor zangvogels, zoals de putter en de grauwe klauwier.